เรามีน้าผู้หญิงชื่อน้าปู
น้าปูมีแฟนชื่อน้าหนุ่ม
น้าหนุ่มมีฝาแฝดผู้ชายชื่อ ลุงหนึ่ง ทั้งสองคนหน้าเหมือนกันมาก แต่สำหรับคนที่สนิทจะสามารถแยกออกได้จากรูปร่างและรอยยิ้ม
น้าหนุ่มได้เสียชีวิตลง
และไม่นานหลังจากนั้น ก็มาถึง วันที่มีการเก็บกระดูก
วันที่เต็มไปด้วยความเศร้าและความอาลัย
วันนั้น น้าปูกับลูกชายเดินทางกลับมาบ้าน
พร้อมกับ โกฎกระดูกและรูปจากหน้าโรงศพ
โดยมีพ่อกับแม่น้าหนุ่มเป็นคนมาส่ง
ขณะที่น้าปูกับลูกชายกำลังเดินเข้าบ้าน
เราออกไปช่วยถือของที่รถ
และในจังหวะนั้นเอง
ก็เกิดเหตุการณ์ที่เรายังไม่สามารถอธิบายได้จนถึงวันนี้
ผู้ชายที่เราไม่คิดว่าจะได้เห็นอีก
เราเห็นผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ใกล้ ๆ
ใบหน้าของเขาเหมือน น้าหนุ่ม อย่างไม่น่าเชื่อ
เขาสวม เสื้อแจ็คเก็ตสีดำ ตัวที่น้าหนุ่มชอบใส่
เขาไม่ได้พูดอะไร
เพียงยืนอยู่ตรงนั้น
และยิ้มให้เรา
ในใจของเราเต็มไปด้วยความตกใจ
แต่ก็พยายามหาคำอธิบายให้กับสิ่งที่เห็น
เราจึงคิดว่าเขาน่าจะเป็น ลุงหนึ่ง ฝาแฝดของน้าหนุ่ม
เรายกมือไหว้ทักทาย
เขายิ้มตอบ
แล้วเราก็ไปช่วยถือของต่อ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
เมื่อเวลาผ่านไป ความจริงเริ่มชัดเจน
ผ่านไปประมาณ 4 เดือน
ในช่วงที่เรานอนพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล
น้าปูโทรมาถามเราว่า
“เห็นเสื้อแจ็คเก็ตสีดำของน้าหนุ่มไหม
น้าจะเอาไปทำบุญครบ 100 วัน”
เราจึงเล่าให้ฟังถึงผู้ชายที่เราเห็นในวันนั้น
ซึ่งเราเข้าใจว่าเป็นลุงหนึ่ง
แต่คำตอบที่ได้รับกลับมาคือ
ลุงหนึ่งไม่เคยมาที่บ้านเราเลย
น้าปูจึงไปสอบถามพ่อกับแม่น้าหนุ่มอีกครั้ง
และได้รับคำยืนยันว่า
เสื้อแจ็คเก็ตตัวนั้นถูกเผาไปพร้อมกับร่างของน้าหนุ่มแล้ว
สิ่งที่ยังคงอยู่ในความทรงจำ
เมื่อย้อนกลับไปคิดถึงวันนั้น
ทั้งรูปร่าง ความสูง ความอวบ
รวมถึงรอยยิ้มของผู้ชายคนนั้น
ล้วนตรงกับ น้าหนุ่ม ไม่ใช่ลุงหนึ่ง
ในวันนั้น เราเลือกจะคิดในแง่ที่ทำให้ใจสงบ
เพราะยังไม่พร้อมจะยอมรับสิ่งที่อาจเป็นไปได้
แต่เหตุการณ์ทั้งหมด
ก็ทำให้เราอดคิดไม่ได้ว่า
บางที ในวันที่มีการเก็บกระดูก
น้าหนุ่มอาจเพียงมาปรากฏตัว
เพื่อกล่าวลาครั้งสุดท้าย