ยาประหลาด

                ในความฝันเราอยู่ในเมืองๆหนึ่ง ตัวเราในฝันจะคุ้นเคยกับสถานที่นั้นมากๆ แต่พอมานั่งนึกหลังจากที่ตื่นมาแล้วไม่คุ้นเคยกับสถานที่นี้เลย และไม่เคยไป สถานที่นั้นก็เหมือนเมืองปกติก็คือจะมีถนนแต่ไม่ค่อยมีรถผ่าน มีคนเดินอยู่ข้างทาง 2 เลนเป็นระเบียบมากๆ และข้างทางจะมีร้านยา ร้านขายอาหาร โรงเรียน ตึก และอื่นๆ ปกติเหมือนชีวิตที่เราดำเนินอยู่ปัจจุบันเลย ที่นี้เราไปเดินอยู่ข้างทางที่เขาปลูกต้นไม้ทรงพุ่ม มือเราก็ไปจับต้นไม้นั้นแล้วมือข้างขวาไปโดนใยแมงมุม เราก็เลยเอามือข้างซ้ายปัดออก แล้วก็เดินต่อไปข้างหน้า ไม่รู้ว่าเดินไปไหน แต่กำลังเดินตามคนเยอะๆ หลังจากปัดใยแมงมุมตอนนั้นไป สักพักมือเราก็เริ่มดำขึ้น ปลายนิ้วมือทั้งสองข้างดำ เราก็เลยเดินไปหาอนามัยที่อยู่ข้างหน้า มีป้ายเขียนว่าโรงเรียนพยาบาล เป็นโรงพยาบาลที่มีนักเรียนไปเรียนอยู่ด้วย เราก็เลยเดินขอไปใช้อ่างน้ำล้างมือเพราะมือเราดำ ทางนั้นก็เลยอนุญาตให้เราเข้าไปล้างมือ พอไปล้างมือเสร็จคราบดำๆก็หายไปแต่ไม่ทันได้ออกจากห้องน้ำเลย มือก็เริ่มกลับมาดำขึ้นอีกครั้ง เราก็เดินออกไปขอยากแก้แพ้หน่อยได้ไหมเพราะมือมันดำ คิดว่าน่าจะแพ้ เพราะว่าตอนนี้นอกจากจะดำ ผื่นยังขึ้นด้วยรู้สึกคัน เลยคิดว่าน่าจะแพ้ เขาเห็นสภาพมือก็เลยบอกว่า ถ้าอย่างงั้นไปเบิกยาที่ห้องนู้น ห้องที่มีนักเรียน เรียนอยู่ เราก็เลยเดินไป ตรงนั้นก็มีคุณครูที่เป็นคุณหมอคนหนึ่ง เราก็เลยเดินไปขอยาจากห้องนั้นเพราะว่าเขาบอกว่าขอยาห้องนั้นจะได้ไม่เสียเงิน หรือค่าเบิกยาจะไม่แพง หมอคนนั้นก็เลยไปหยิบยาให้ แล้วยาที่หยิบมาเหมือนเม็ดข้าว เราเอามือรอง เขาก็เทออกมา ตอนแรกนึกว่าเขาจะเทให้เม็ดหรือสองเม็ด แต่เขาเทมาเต็มอุ้งมือเราเลย และเขายังเอายาอีกอันหนึ่งที่เป็นเหมือนมันอบแห้งไว้ในนั้นจะมีใบไม้ซึ่งไม่รู้ใบอะไร เขาก็มาวางบนมือเรา แล้วก็มีหอย หอยที่เป็นแบบอบแห้งแล้วทั้งเปลือก คือเขาจะให้เรากิน เราเลยบอกว่าเราแพ้หอย เราแพ้จริงๆ เขาก็เลยหยิบหอยออกไป แล้วเขาก็หยิบใบไม้อีกชนิดหนึ่งมาใส่ในมือเรา เขาบอกว่ากินเคี้ยวเข้าไปแล้วก็อีกสองสามนาทีก็น่าจะหาย เราก็เลยกินเข้าไปตามที่เขาว่า แต่มันไม่มีน้ำ เรากินเรารู้สึกว่ามันระคายคออยากกินน้ำ หิวน้ำมาก เพื่อนเราคนหนึ่งก็มาพูดกับเราว่า เห้ย! มึงเราต้องกลับแล้ว เพื่อนก็เลยพาเราไปทั้งเดินข้ามถนน รถน้อยมาก แต่ก็มีรถแค่มีน้อย เพื่อนก็พาข้ามถนน เป็นวงเวียน เดินข้ามถนนไปอีกฝึ่งเป็นฝั่งตรงข้ามที่เราเดินมา ซึ่งก่อนหน้านี้เราก็ไม่รู้ว่าเราเดินมาเพื่อจุดประสงค์ที่จะมาโรงพยาบาลหรอ หรืออะไร ตอนนี้ก็เดินกลับไปข้างทางก็จะมีร้านน้ำ ร้านอาหาร ร้านแรกที่เจอกำลังคิดว่าจะแวะซื้อน้ำ แต่เพื่อนบอกมึงไม่มีเวลาแล้ว เดี๋ยวมึงค่อยไปกินข้างหน้าก็ได้ เดี๋ยวมึงกลับไปแล้วมึงค่อยไปกิน เราก็เลยบอกว่ากูหิวน้ำ กูขอแวะซื้อก่อน เพื่อนก็บอกว่ามันไม่มีเวลาแล้ว เราก็เห็นว่าคนเยอะ ปกติร้านคนเยอะเราจะไม่เข้าอยู่แล้วเป็นปกตินิสัยเราเลย ก็เลยเดินไปอีกเรื่อยๆคิดว่าข้างหน้าอาจจะมีร้านน้ำอื่น แล้วก็ไปเจอร้านหนึ่งที่ไม่มีคนเลย เป็นร้านขายน้ำเปล่าโดยเฉพาะ ก็เลยว่าจะแวะเข้าไปซื้อก่อน เพื่อนก็บอกไม่ได้ มึงแวะไม่ได้ มึงต้องกลับไปเดี๋ยวนี้ มึงไม่ต้องกินหรอก เราก็เลยโมโห ทำไมมึงไม่ให้กูกินน้ำเพราะกูหิวน้ำกูจะซื้อ ก็เลยถามเพื่อนมึงเป็นอะไรเนี๊ย เพื่อนก็เลยบอกว่าก็เพราะมึงฝันอยู่ไง หลังจากนั้นเราก็ตื่นเลย หลังจากตื่นมาก็หิวน้ำจริงๆ